Apoy sa Buhangin

“Isay may sasabihin ako sayo pero natatakot ako.”

“Ano naman yun?”

Hindi mapakali. Pinipilipit ang kaliwang binti sa kanan tapos pakakawalan, tapos uulitin ulit.Halatang balisa itong si Eddie. Pasilip silip kung may lalabas sa back door ng restaurant.

“Eh kasi, samahan mo ko.”

“Saan?”

“May sasabihin ako pero sating dalawa lang to ha.”

“Ano ba kasi yun? Kanina ka pa?” Naiirita na ko sa sagot kong yan. “Ano ang sasabihin mo at saan pupunta?”

“Si Sir Tom nagpapasama sa Deira daw, dun sa may Creek.”

“O eh bakit mo ako isasama e di naman ako imbitado? Saka lakad nyong mga boys yan eh bakit ako sasali, mamaya magalit pa yun.”

“Yun na nga eh.”

“Anong yun na nga? Bakit di ka pa kasi magsalita? Nakakaasar ka na matatapos na breaktime natin bahala ka dyan.”

“Ganto kasi, bantay ka baka may lumabas ng pinto may makarinig saten.”

“Oh sige na go na.”

“Eh kasi nakita mo yung bago kong phone?”

“Yung Nokia na pahabang patagilid na kulay orange? Yung parang Brick Game?

“Oo yung Nokia 3300.”

“So anong meron?”

“Hindi ko kasi binili yun eh.”

“Eh ano ninakaw?”

“Hindi, hindi. Naman to eh.”

“Putol putol ka kasi magkwento buwiset.”

“Bigay saken yun ni Sir Tom.”

“So?”

“Gusto nya maging kami eh.”

“Weh? Bakit? Bading ba si Sir Tom?”

“Oo.”

“Maniwala?”

“Oo nga kahit may asawa’t anak pa sya bading sya. Nagyayaya nga na magpunta daw kami ng Deira bukas kaya nga samahan mo ko dahil off mo din diba?”

“Eh ano ko chaperon? Sabit sa date nyo?Pambihira!Imbes na makatulog pa ako ng mas mahaba eh idadawit nyo pa ko dyan.”

“Sige na natatakot kasi ako kung kami lang dalawa eh.”

“Hala e kung magalit pa yan?”

“Hindi basta sumama ka.”

Day Off

“Uy Isaw dalian mo maglakad baka maiwan tayo ng Bus 33 isang oras na naman tayong magaantay.”

“Ito na Sir Tom, Isaw na talaga ang bansag mo sa akin ngayon?”

“Oy bakit may angal ka ha?” sabay ngiwi. Napaka flexible ng mukha ni Sir Tom kaya nakakatawa pag nginingiwi nya ito dahil kung ano ano ang nagiging hugis.

Nung makarating na kami sa Deira ay naglakad lakad kami sa tabi ng Creek. Bumili ng sariwang buko na iniinom naming habang naglalakad. Tapos na ang summer noon kaya malamig na din ang hangin at masarap mag strolling.

Nasa gitna namin si Eddie habang naglalakad kaming tatlo. Nagsesenyasan sila pero di ko maintindihan kung ano yung mga senyas at nagpapanggap naman akong nakatingin sa malayo. Sinesenyasan naman ako ni Eddie pag nakatingin sa malayo si Sir Tom. Yung mga senyas ni Eddie ay hindi ko din talaga maintindihan. Parang iiyak na yung mata nya na hindi maintindihan.

Naiinip ako ng konti, oo kasi saling pusa lang naman talaga ako sa lakad pero naaliw akong pagmasdan ang senyasan nila at walang kaalam alam si Sir Tom na alam ko na kung ano ang karakas nya. Kung sana nagsabi na lang sila saken edi hindi sila nahirapang magpanggap. Sa totoo lang ay halos ayaw kong paniwalaan si Eddie na bading talaga si Sir Tom kasi minsan may pagka imbentilador ng kwento yun pero ngayon, nakita ko na talaga. Hindi ako sanay sa ganitong mga pangitain sa buhay dahil lumaki akong ilag sa mga katulad ni Sir Tom at kung may nakikita akong binabae at lalake na magkasama ay mga hindi ko naman kakilala at di ko na kinikilala pa dahil hindi ako natutuwa sa ganoong klase ng ugnayan. Pero iba pala pag kakilala o kaibigan mo na ang nasa ganong sitwasyon. Di man ako boto, kelangan ko na lang tanggapin.

Ginabi na kami at hindi ko maintindihan kung nagsesenyasan pa ba o naglalandian na ang dalawang iyon pero as usual kailangan ko pa ding magpanggap na naaliw sa mga nakikita kong mga barkong nagbababa ng mga bagahe dun sa may isang banda sa Creek. Painom inom ng pepsi dahil naubos na yung buko kanina at pakain kain ng shawarma.

Ilang araw ang makalipas ay binalikan ako ni Sir Tom. Nalaman nyang alam ko pala ang lahat at bigla syang nahiya sa mga pinaggagagawa nya pero sabi ko wag syang mag alala dahil wala naman akong pagsasabihan. Kaya ayun, si Sir Tom, lalake sa Pinas, binabae sa Dubai.

* Ang title nitong “Apoy sa Buhangin” ay madalas binabanggit ni Sir Tom. kung gagawa daw kame ng nobela tungkol sa mga lablayp nya dito sa disyerto ay iyan ang gusto nyang title.
* Ito ay nangyari noong panahon na uso pa ang Nokia 3300

Sa Loob ng Iisang Bubong – The Disappearing Juice and the Fight for the Sampayan

* mga kwentong OFW

Mga apat na taon na ang nakalipas ng mangyari ang tagpong ito.

Isang araw na day off si Sabaw tanghali na syang gumising dahil wala naman syang gagawin.

*hikab hikab* papuntang kusina para kunin ang fruit cocktail juice sa ref

Sabaw: *pupungas pungas pa* Whaaaat? Asan ang juice ko? Bakit bote na lang to? Buset. Inubos na nga yung juice ko, binalik pa sa ref yung boteng walang laman. Ako pa ba magtatapon para sa kung sino man sya? May katulong ba sya?

Asar na asar ang bagong gising na si Sabaw. Kaya tumawag sya sa kaibigan nyang si Anne.

*ring ring*

Sabaw: Anne, nakakasar naman itong mga malalanding to. May pambiling make up walang pambili ng juice. Alin lang sa dalawa yan eh. Si Anastasia o si Irina (mga Russian na flatmates ni Sabaw)

Anne: Ganto gawin mo. Magpain ka. Lagyan mo ng Imodium yung juice tapos iwan mo ulit sa ref at kung sino ang saktan ng tyan, hahahaha.

Sabaw: Sira. Baka mamaya makalimutan ko pang nilagyan ko yan ng Imodium, ako pa madali pag ininom ko.

Anne: Buti nga ikaw yan lang ang problema mo. Ako yung room mate kong Tunisian na matabang baboy. Hinulog sa sahig yung mga damit ko para maisampay nya yung mabaho nyang damit. Kapal ng mukha. Punta ka dito mamaya ha.

Sabaw: Sige antayin ko muna bumalik yung dalawa para matanong ko.

Bandang alas singko ng hapon ng dumating ang dalawang Russian na flatmates ni Sabaw mula sa trabaho.

Sabaw: Hi, girls by any chance do you also drink fruit cocktail flavored juice? Like this? The Al Rawabi brand? (habang itinaas ang bote ng juice)

Anastasia: No why would we drink that. We only drink milk. (In a cold and rude Russian accent)

Irina: Me neither. I don’t buy juice. I like milk too. (in a soft Russian accent)

Sabaw: oh ok. (ngumiti ng plastic habang umuusok ang ilong na lumbas ng bahay at pinuntahan si Anne.)

*knock knock*

Anne: Sabaw hihihihi

*evil laugh* habang pinapapasok ni Anne si Sabaw sa bahay.

Sabaw: o anong nangyari dito?

Anne: Ginupit ko yung damit nyang mabaho hahaahah

Sabaw: Baliw ka pano yan paguwi nya mamaya baka awayin ka.

Anne: Hahaha bahala sya. Meanwhile magwalis muna tayo at isiksik sa siwang ng pinto ng kwarto nila lahat ng alikabok at mga buhok sa sahig.

Sabaw: wahahahah. Sige sasamahan muna kita at baka nyan magwala yung si Baboy pagdating. At least may back up ka.

Bandang alas otso ng gabi ay dumating na si Baboy, este si Tunisian roommate ni Anne

Malakas na katok sa kwarto ni Anne na halos ginigiba na ito

Anne: What the f*** are you doing with my door? Do you want me to call the security

Baboy: You cut my clothes huh? (In a mad Arabic accent) Yala tell me did you cut it?

Anne: Yes. Because you threw my clothes on the floor just so you can hang yours.

Walang ano ano ay hinablot ni Baboy ang buhok ni Anne at hinila sya palabas ng kwarto. Nagulat ako pati ang Moroccan na room mate ni Baboy na agad umawat at hinawakan si Baboy. Ako naman ay humawak din kay Baboy. Sabi nila pag may nagaaway daw, ang awatin mo ay yung kalaban nyo para pag hawak mo ang kamay niya ay hindi na sya makaakma pa habang ang kakampi mo naman ay nakakalamang pa. At iyon ang ginawa ko. Hinawakan ko sya sa kamay. Kaya si Anne ay nakarami pa ng kalmot at nahilang buhok.

Napaghiwalay na rin namin ang dalawa matapos ang ilang minuto ng kalmutan. Pumasok na si Baboy sa loob ng kwarto at anlakas ng iyak nya habang kausap sa telepono ang boyfriend nya daw na Local (local ang tawag sa mga Emarati). Magsusumbong daw sya sa pulis.

Sabaw: Huy may konti kang kalmot. Pano kung magsumbong sa pulis yan o kaya sa HR?

Anne: Di magsusumbong yan dahil alam nyang talo sya. Rule yan diba na kung sino unang sumugod sya ang may kasalanan. Kaya nga inantay kong mauna sya eh.

Binuksan nila baboy ang room nila para kunwari ay marinig namin na tatawag sila ng pulis at ineenglish nya ito para maintindihan namin.

Baboy: Wallah wallah habibi I am hurt. Please call the police for me. This stupid Filipina lady hurt me badly. Please come and take me to the clinic so that they can have a look at my scratches then I can file a complaint against her.

Napuyat kami kakaantay ng pulis o HR na susugod sa bahay pero wala naman. Ni walang sumundo kay Baboy para dalhin sya sa clinic. Alas dose na kaya ako ay umuwi na at natulog na si Anne.

At bago ako natulog ay naglagay ako ng sticky note sa ref:

Dear Girls,

Whoever drunk my Fruit Cocktail juice here should take care. I hope your stomach didn’t ache because I mixed my medicine with it for my loose movements. It’s so bitter that I have to mix it with something sweet just so I can drink it.

I hope you’re ok.

Regards,
Sabaw

PS. Next time please buy your own juice

***

Ito ang naunang Sa Loob ng Iisang Bubong Story ko. Ang The Percy Wetmore Series.

https://aysabaw.wordpress.com/2014/01/24/sa-loob-ng-iisang-bubong/

Sa Loob ng Iisang Bubong

*mga kwentong OFW, halos totoo, pangalan lang ang hindi

Ang kwento ng isang Chef, isang Document Controller at ang bagong salta sa apartment, si Civil Engineer.

Isang araw sa kusina,

*chop chop chop*

CE: Hi ako nga pala si Percy yung bagong lipat dyan sa kabilang kwarto.
(Ang pangalang Percy ay hinango ko lang sa itsorya ni Stephen King. Si Percy Wetmore ay nakakainis sa istoryang iyon.)

*gisa gisa gisa*

DC: Ako naman si John at ito yung room mate kong si Mar.

CE: Anong natapos nyo nga pala?

DC: Ha? Sa kolehiyo?

CE: oo

DC: Ako ECE.

CE: Ikaw brad? (tanong nya kay Kusinero)

*budbod budbod budbod*

Chef: Ako Computer Programming, 2nd year lang naabot ko dahil di na namin kaya yung tuition.

CE: Eh nagagamit nyo ba sa trabaho yung mga pinag-aralan nyo?

DC: Hmmm, ako medyo dahil nasa linya ko naman yung company na napasukan ko.

Chef: * isang kupal at isang tanga* (sa isip nya lang yan )*gisa gisa gisa*

CE: Eh may mga business na ba kayo sa Pinas? Ako kasi meron na. May palamigan kame kaso medyo mahina pa kita at kelangan pa ng mas malaking puhunan kaya andito pa ako. Magandang business yun alam nyo ba? Kasi mabilis ang ROI. Do you guys know what ROI is?

DC: ROI? Ammmmm

CE: Return of Investment. Malakas kasi yung palamigan lalo pag maganda ang pwesto mo. Kaya mabilis ang balik ng puhunan.

DC: Ah ako kasi manganganak yung asawa ko eh kaya saka na muna negosyo. Pero mukhang ok yang palamigan kung mabilis naman pala yung R. O. I. ?

CE: Ah ganon ba? Eh ikaw brad, Mar, may negosyo ka na ba? Tahimik ka dyan ah.

Chef: Wala pa akong negosyo eh pero may stock investments na ako. *sipol sipol* sabay labas ng kusina.

Oi Sandstorm!

Oi sandstorm! Hudyat na ba yan ng winter? Kaya pala habang ineenjoy ko ang sinag ng araw sa aking bintana sa opisina ay bigla na lang dumilim. Akala ko kung ano na. Hello winter na ba talaga?

Sandstorm
Sandstorm

Aba mukhang kailangan ng ihanda ang winter outfit tahaha. (Feeling naman nagiisnow dito kung umaura.)

image from teenvogue.com
image from teenvogue.com

Time to say goodbye na sa tag-init.

Waving!!!

Kwento sa loob ng metro

Metro – tawag sa MRT/LRT sa Dubai

Maraming tao ang naguunahan kada umaga para maka-upo o kaya ay makahanap ng magandang pwestong may masasandalan sa loob ng metro. Ngayon ay nakahanap ng magandang pwestong masasandalan habang nakatayo kaya magsisimula na akong magsulat nito habang nakikinig ng musika. Ang isusulat ko ay tungkol sa mga pangyayari sa loob ng metro sa loob ng 45minutes. Timer starts now.

Kung ayaw mo masiksik pwedeng bumili ng gold card para sa gold class ka maupo kaso doble ang bayad
Kung ayaw mo masiksik pwedeng bumili ng gold card para sa gold class ka maupo kaso doble ang bayad

May isang lalakeng may dalang skateboard at may malaking bag pack. Sinagi nya ako at halos mahulog itong celphone ko. Di man lang nagsorry. Di mo alam na nakasagi ka o wala ka lang pakialam? Si mamang naka green na polo naman na nasa harap ko isinandal ang mukha at natulog. Natutulog na nakatayo? Gumimik ka ba o nag overtime ka kagabi? May marka ng plantsa yung damit mo. Di ka ba makabili ng bago o may sentimental value lang talaga sayo yang polo mo? May mag-asawang turista na nagbabasa ng mapa. Naghahanap o naliligaw?May isang lalakeng parang hindi naligo. Andungis ng damit. Ang kapal ng kalyo sa sakong at nangingitim pa. Palipat lipat sya ng pwesto, patingin tingin sa mga tao. Naliligaw ba? Nalilito? O naiinip ka lang kaya kung ano ano ang trip mo?

Uy may tumayo, chance na tong makaupo naman din. Ay si kuya, nakipagbalyahan pa sa babae. Hindi gentleman? O mahina lang talaga ang tuhod? O makapal lang talaga peslak? Sila ate naman ang lakas ng kwentuhan tungkol sa issue nila sa bahay nang nakaraang gabi. Tsismis? O ….tsismis nga.

Walkalator sa metro
– ito naman ang walkalator

Nahihirapan ako

Nahihirapan na talaga ako.
Mag salita ng purong Tagalog lang o kaya ng purong English lang.

madamenoire.com
madamenoire.com

Nasisira ang araw ko pag naririnig ko ang kapitbahay (na Pilipino) na may kausap sa telepono na hindi mawari ang pinaghalong Ingles at Tagalog nyang pananalita. Sumasakit ang tenga ko. Sabi ko i-istop mo na eh.

Sa opisina naman ay hindi din mawari ang Ingles na hinaluan ng Hindi at Malayalam. What to do yar? Sabay ang pag iling ng leeg na habang tinitingnan mo ay nahahawa ka din at nagagalaw mo na din ang leeg mo at ginagaya mo na din ang movement nito. O kaya halong Arabic Shuhada Habibi. What to do yani? Hanu ng nangyari sa Ingles ko kung ito na palagi ang naririnig ko? Nahahawa ako hanu ba yan. Partida wala pa akong ibang local dialect na alam (Bisaya, Kapampangan atbp), pano na lang kung meron pa eh baka magulumihanan na ako sa halo halong salita.

Sa facebook naman ay ang hindi mawaring kakaibang lengwaheng naimbento. Ang wfu naman ng bhebhe qoh. Ano ang wfu? Akala ko what d f*ck you? Ahhhh gwapo pala ibig sabihin nong wfu? Anak ng…..Murder ito.

Bashing the Dunes

One thing that every tourist won’t miss when visiting Dubai is the Desert Safari. Yeah I know I’m not a tourist here but I don’t do this often, of course.

This is the best time of the year to go to the desert because its not too hot nor too cold.

The vehicle which is usually a 4×4 or a land cruiser or a hummer will pick you up from the hotel and from there will take you to the desert. They will take a few minutes break to condition the tire and the car before bashing the dunes. So while the drivers are busy on their own thing, we are also busy looking at the shops. We saw some fresh coconut and tried out the juice which is refreshing even though not so sweet. This is not really advisable. When going for a safari, one should not eat or drink much because your stomach will go broom broom 🙂 afterwards.
Buko Juice

Souvenir? Well you don’t need to take a bottle and fill it up with sand. Your shoes will do it for you anyway. I thought I’m getting heavier and I couldn’t run. But then I realized that my shoes are carrying one kilo of sand inside it. 🙂

souvenir

As I said, eating and drinking a lot is a no no before doing this activity. Guys with motion sickness should drink a pill an hour before so you won’t get dizzy.

DSC_0610

DSC_0621

DSC_0638

DSC_0641

DSC_0676

After the dune bashing, the cars will take you to their camps where you can ride the camel and ride the bikes. (Sorry no more photos). And afterwards, enjoy the show which is of course Arabic cultural entertainment. We watched Egyptian dances and of course the belly dancers.

A buffet will be served at around 7:30pm which consists of Arabic Dishes, kebabs and all sort of stuffs.

Story Challenge : Letter S

 

Sailing

by Christopher Cross

Well, it’s not far down to paradise, at least it’s not for me
And if the wind is right you can sail away and find tranquility
Oh, the canvas can do miracles, just you wait and see.
Believe me.

It’s not far to never-never land, no reason to pretend
And if the wind is right you can find the joy of innocence again
Oh, the canvas can do miracles, just you wait and see.
Believe me.

[Chorus]
Sailing takes me away to where I’ve always heard it could be
Just a dream and the wind to carry me
And soon I will be free

Fantasy, it gets the best of me
When I’m sailing
All caught up in the reverie, every word is a symphony
Won’t you believe me?

[Chorus]

Well it’s not far back to sanity, at least it’s not for me
And if the wind is right you can sail away and find serenity
Oh, the canvas can do miracles, just you wait and see.
Believe me.

 

 

For more S Stories please click here.