Misadbentyurs in Phuket (Asan ang Toothpaste ko????)

So ipinadala ako ng kumpanya sa Phuket, Thailand, para sa training. Para magkaroon ng karagdagang kaalaman para sa Road to Stardom ko.

Umalis ako ng isla ng 10am nung Lunes, nag speedboat ako papuntang airport tapos ang flight ko papuntang Bangkok ay 12pm (local time). Dumating ako sa Bangkok ng pasado alas syete (local time, bale 5 hours yung biyahe) tapos ang flight ko naman papuntang Phuket ay 9:50pm. Continue reading “Misadbentyurs in Phuket (Asan ang Toothpaste ko????)”

Opinyon Ko Lang Naman Sa Mga Comments ng mga Mangmang na Mamamayan ng Social Media

Siguro ay nabalitaan niyo ang trahedya ng mga Honeymooners na namayapa habang nandito sila sa Maldives (sumalangit nawa, at nakikiramay ako at nalulungkot sa kanilang sinapit) at siguro ay nag-aantay kayo ng post ko tungkol dito (yaaak, feeling sikat?) kaya ito na at magpopost ako.  Continue reading “Opinyon Ko Lang Naman Sa Mga Comments ng mga Mangmang na Mamamayan ng Social Media”

Life, Bakit Ka Unfair?

Lately ko lang nalaman na ‘big thing’ din pala sa Pinas ang blogging. Akala ko sa ibang bansa lang ‘yan uso. Akala ko hindi masyadong ‘in’ sa Pinas ang blogging, at ang mga bloggers ay mga tulad ko at tulad mong nagbabasa nito na hindi mainstream at pasulat-sulat lang dahil mahilig lang talaga magsulat. Pero huli na pala ako sa balita at mga pangyayari.

Continue reading “Life, Bakit Ka Unfair?”

Muling Pagtipa

Kagabi ay nilabas ko ang aking gitara sa case nitong inaalikabok. Muli akong nakatipa matapos ang mahabang panahon.

Masakit na uli sa daliri dahil nawala na ang mga kalyo at madali na mangawit dahil hindi na praktisado. Medyo matigas din at ayaw sumunod ng mga kwerdas na para bang nagtatampo dahil sa tagal na hindi nalaro.

Matagal akong hindi nakatugtog hindi lang dahil sa ako ay abala kundi dahil na din sa tagal umigi ng mga hiwa ko sa daliri na dala ng talim ng mga kinolektang starfish nung naglinis kami ng coral reef. Doon pa mismo tumapat ang mga gasgas na parang mababaw na hiwa ng blade sa mga parteng  ipandidiin sa kwerdas.

Matagal na kami ng gitara ko. 2010 o 2011 pa siguro nung una kaming nagkakilala. Pasensya na at mahina ako sa mga petsa, hindi ako nakakaalala ng anibersaryo.

Saksi ang gitara ko sa mga saya at lungkot ko. Nandun siya nung mga araw na wala akong ibang makausap o malapitan, nakikinig siya sa aking mga awitin at panimdim.

Nandun din siya nung mga panahon na walang mapagsidlan ang aking tuwa.

Minsan ay nakokonsensya ako dahil napapabayaan ko siya sa isang sulok kapag ako ay abala. Kung nakakapagsalita lamang ito, baka nakapanumbat na ito na lagi siyang nasa tabi ko pag kailangan ko siya, samantalang pag ako ay abala na sa buhay ko ay nakakalimutan ko na siya at pinapaalikabukan sa isang sulok.

Kagabi ay tumipa ako ng walang patid hanggang bisig ay mangawit, hanggang daliri’y humapdi. Kumanta ako hanggang sa lalamuna’y sumakit.

Ako at ang aking gitara ay parang magkaibigang nagkita muli matapos ang mahabang panahon na hindi maubus-ubusan ng kwento. Nagkukumustahan, habang pinagdudugtong ang mga sala-salabid na kwento, naghahanapan ng tonong madalas ay nawawala.

Kagabi ay nilabas ko ang aking gitara sa case nitong inaalikabok. Muli akong nakatipa matapos ang mahabang panahon. Muli ay may nakinig sa aking tahimik na panaghoy.

Lumang pabebe selfie with my guitar

 

Haters Gonna Hate

Kahit anong pilit kong maging mabuting tao ay hindi ko pa rin maiwasan makaramdam ng pagkainis sa ilang mga tao sa paligid. May mga taong sadyang nagpapakulo ng aking dugo tuwing makikita ko.

Isa na dito ang kaopisina kong pinaglihi yata sa ahas. Nung siya ay magbakasyon, marami akong natanggap na trabaho mula sa aming head office dahil sa kaopisina kong ito. Mali lahat ng mga isinumite niyang dokumento at pinaulit sa akin lahat.

Nagalit ang amo namin at sinabon agad siya nito pagkabalik na pagkabalik niya dito sa isla.

Ilang linggo matapos siyang mapagalitan dahil sa kapalpakan niya ay bigla siyang nakipag closed door meeting sa amo ko. Sinabi niyang tama daw ang pinagggagagawa niya at ako daw at ang head office ang mali.

Ginawa ko na nga ang trabahong hindi niya nagawa ng tama ay may gana pa siyang manira.

P.S. Ang pinaka-annoying pa na ginagawa niya sa opisina ay mula nung Disyembre hanggang ngayon ay kumakanta siya ng mga Christmas songs na kinanta naming nung nag Christmas Carol kami.

Ang pangalawang tao naman na nagpapakulo sa dugo ko  ay pinaglihi yata sa pwet ng manok. Daig pa niya ang manok na nanggigising sa umaga kakaputak.

Ang lalaking ito ay sadyang nakakainis at napakawalang modo. Ilang beses na niyang ginagawa na tuwing may kausap ako ay pilit siyang sumasabat. Hindi niya pa patatapusin munang magsalita ako o ang kausap ko at pag hindi kami tumigil sa pagsasalita ay mangangalabit pa para lamang pakinggan siya. Minsan pa ay nagbubulungan kami sa canteen ng kaibigan kong Chekwa na si Crystal ay pasigaw niya itong tinawag dahil napakalayo niya sa amin na akala mo naman ay napakahalaga ng sasabihin pero wala naman palang kwenta.

Bukod pa sa pagiging epal ng taong ito, wala pang control sa pagbibigay ng opinion na hindi naman hinihingi. Nung nakaraan lang y sinabihan niya ako ng ‘Tumataba ka na. Dati ay payat ka.’ Naiinis ako hindi dahil sa tumaba ako o pumayat man, pero dahil napakapakialamero niya. Sinagot ko na lamang siya ng ‘who cares.’

Madalas ay umiiwas ako sa taong ito, hindi ko siya binabati at hindi ko nga siya kinakausap pero lapit pa rin ito ng lapit at parang hindi nakakahalata, pilit pa ring sumasabat kapag ako may kausap. Ginagawa niya ang pagsabat na ito sa lahat ng tao pero parang kulang pa rin siya sa pansin at pilit niya pa ring ginugulo ang aking pananahimik.

Nakarinig pa ako minsan ng komento sa mga madalas kong kasama na may tama daw ako sa utak dahil inis na inis daw ako sa tao na wala naming ginagawa sa akin. Hindi na lang ako sumagot dahil hindi naman ako maiintindihan ng taong ito. Ang isyu dito ay ayaw kong makipagplastikan kaya ako umiiwas sa taong kinaainisan ko. Wala naming masama kung iiwas ako para hindi ako mainis. Wala naman din naming harm on both parties kung iiwas ako.

Pinipilit kong maging mabuting tao, pero hindi ako perpekto. Pinapakulo nila ang dugo ko.