Share daw ng Pizza for Lunch

Hango lang sa una kong blog sa kabilang website…naaliw lang ako basahin hehe

Unang una, hindi ako kumakain ng keso, pagkaing may keso, at kahit anong may kinalaman sa keso.

Pangalawa, sino ang nag alok ng pizza?

Nakakapagduda talaga dahil inalok ako mag pizza for lunch ng babaeng hindi ko talaga makasundo sa opisina.

Ano ba ang tamang reaksyon?

Reaksyon number 1:

Thank you so much, I’d really love to share your pizza for lunch.

Resulta:

Pag ganyan ang sinabi ko, mauumpisan na ang plastikang walang hanggan. At manunuot lalo sa kaibuturan ng aking puso ang pagka muhi ko sa keso.

Sabihin na nating pumayag ako na sumabay sa kanya maglunch at makishare sa pizza nya, so ano ngayon? Magtititigan na lang ba kame habang kumakain? Malamang wala naman kaming mapag uusapang maganda.
O paplastikin ko ang sarili ko at sasabihing ” This pizza is really good! Lets order pizza once a week for lunch. ” Kahit sukang suka na ko sa paglunok ng pagkaing may keso na para sa akin ay kryptonite ang dating.

Pwede rin namang dito na maumpisahan ang aming “friendship” (ahem).

Reaksyon number 2:

Thanks but I don’t eat pizzas especially with you. (Sabay ismid)

Resulta:

World War III

Reaksyon number 3:

Thank you so much, I’d love to join you but I don’t eat pizza.

Resulta:

Plastic pa din, pero in a good way.
Napigilan ang world war III. At napigilan ang plastikang walang humpay.

Naku po!
Sa susunod na may magaalok ng pizza, kelangan ko pa bang isipin ang lahat ng to bago sumagot?

πŸ™‚

I'd love to hear from you!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s